Gazeteci Yazar Yusuf Öztek Yazdı: Gazze’de İnsanlık Can Çekişiyor: Sumud, Abluka ve Dünyanın Sessiz Suçu

Gazze’de derinleşen insani kriz, yardım filolarına yönelik müdahale iddiaları ve uluslararası raporlar, küresel vicdanın sınandığı tarihi bir sürece işaret ediyor.

“Sumud”… Yani silahsız insanların, tüm baskılara rağmen geri adım atmayan onurlu direnişi. Bugün Gazze’de yaşananlar, bu kavramı bir söylem olmaktan çıkarıp hayatta kalma mücadelesine dönüştürmüş durumda. Yıllardır süren çatışmaların ortasında en ağır bedeli yine siviller, özellikle de çocuklar ödüyor. Açlık, sağlık hizmetlerine erişim zorluğu ve güvenlik tehdidi, bölgede yaşamı her geçen gün daha da kırılgan hale getiriyor. Krizin bir diğer boyutu ise Akdeniz’de yaşanıyor. İnsani yardım ulaştırmayı amaçlayan Freedom Flotilla Coalition gemilerine yönelik askeri müdahale iddiaları, yalnızca bölgesel bir gerilim değil; uluslararası hukukun da test edildiği bir sürece işaret ediyor. Gemilerin çevresinde savaş gemileri ve helikopterlerin görülmesi, iletişim kesintileri ve aktivistlerin güvenliğine dair endişeler, “sivillerin korunması” ilkesinin ne ölçüde ihlal edildiği sorusunu gündeme getiriyor. Öte yandan Norwegian Refugee Council tarafından yayımlanan raporlar, Batı Şeria’da sivillere yönelik ciddi hak ihlallerini ortaya koyuyor. Bu ihlallerin, insanların yaşadıkları topraklardan uzaklaştırılmasına yönelik sistematik baskı yöntemlerini içerdiği iddiaları, yaşananların yalnızca bir güvenlik sorunu değil; aynı zamanda uluslararası hukuk açısından ağır bir insanlık krizi olduğunu gösteriyor. Sürecin en çarpıcı yönlerinden biri ise insani boyutu. Brezilyalı aktivist Thiago Avila’nın kızına yazdığı mektup, savaşın ve çatışmanın rakamların ötesinde bir gerçek olduğunu hatırlatıyor. Bir babanın çocuğuna duyduğu özlem, aslında milyonlarca insanın ortak duygusuna dönüşüyor. Çünkü bu süreçte kaybedilen sadece hayatlar değil; aynı zamanda çocukluklar, umutlar ve gelecekler. Bugün gelinen noktada Gazze’de yaşananlar, istatistiklerle açıklanamayacak kadar derin bir insani dramı barındırıyor. Her kayıp, yalnızca bir sayı değil; insanlığın ortak vicdanından eksilen bir parçadır. Ancak tüm bu gelişmeler karşısında uluslararası toplumun tepkisi, çoğu zaman yetersiz ve etkisiz kalıyor. Bu nedenle asıl mesele, sadece yaşananlar değil; bu yaşananlara karşı gösterilen tutumdur. Sessizlik, gerçekten tarafsızlık mı, yoksa dolaylı bir kabulleniş mi? “Sumud”, bu soruya verilmiş güçlü bir cevap olarak karşımızda duruyor. Silahsız ama onurlu bir direnişin adı olan Sumud, aynı zamanda insanlığa yöneltilmiş bir çağrıdır: Vicdanın sesini susturmamak.